Weblog van Ralf Buntinx

Ondertussen zijn we weer twee maanden verder. Thorben gaat goed vooruit. Het is genieten met ons klein kereltje in huis.

Het lopen gaat redelijk. Begin Juni heb ik een 800 meter gehaasd. Na 500 meter moest ik het voor bekeken houden, maar het gaat steeds beter. Maar drie trainingen in de week is het maximale op dit moment. Ik merk wel dat de conditie beter wordt en dat de achillespees het houdt.

Met Thorben gaat alles goed. Afgelopen week heb ik vrij gehad en veel tijd met hem kunnen doorbrengen. Het was echt super.

Met lopen gaat het niet zo goed. Ik heb weer opnieuw last van mijn pezen bij trainingen waarbij snelheid centraal staat.  Ik heb mijn excentrische oefeningen hervat en ga deze ook blijven doen. OOk hou ik het trainen beperkt tot twee (soms drie) keer per week.

Vandaag was ook de eerste dag van het provinciaal kampioenschap. Onze groep deed het heel goed met een aantal mooie prestaties, zeker rekening houdend met het feit dat ze maar net een week van hun stage terug zijn. Ook Daisy liep een mooie 1500. 

Ik heb ook mijn blog een beetje bijgewerkt.

Ondertussen is Thorben al weer 4 maanden oud. Het zijn drukke maanden geweest maar we genieten elke dag van hem. Alles gaat goed. In Januari heeft hij wel 5 dagen in het ziekenhuis moeten verblijven omwille van het RS-virus, maar daar is hij snel van hersteld. Het is een guitig kereltje en meestal goedlachs.

Op gebied van trainen is het rustig geweest. Gemiddeld heb ik 2 keer per week gelopen. Vaak waren dit trainingen waar ik rustig met de groep mee liep, maar ook een enkele snelheidstraining.De achillespees speelt af en toe op, maar de pijn blijft dan wel beperkt. Doelen stel ik me nog niet maar ik ben wel van plan dit seizoen een paar baanwedstrijden te lopen. Het fun-element staat wel voorop. Echt presteren met twee trainingen per week zit er niet in.

Ondertussen is Thorben al weer drie weken oud. Het was even aanpassen maar ondertussen hebben we een beetje ritme gevonden. Het is een prachtig kereltje met ook heel wat temperament.

Afgelopen week heb ik ook weer een paar keer getraind. Deze morgen heb ik met de groep een duurloop gedaan in een prachtig winters decor. 

Op de uitgerekende datum van 28 november is onze zoon geboren. Zijn naam is Thorben. Mama en zoon stellen het goed. Het is echt een prachtig ventje. Afgelopen dagen waren erg vermoeiend. Sinds gisteren zijn mama en Thorben thuis. Het is echt genieten nu.

Het zijn spannende tijden. Morgen zitten we op 40 weken. Het zou mooi zijn moest hij/zij morgen op de uitgerekende datum geboren worden. Duimen maar!!!

Deze week heb ik twee duurlopen gedaan met enkele tempo's erin. 

Na een langer periode zonder berichten, is het tijd voor een update. Ik heb ook een paar dingen veranderd in het design.

Mijn vrouw is nu 39 weken zwanger. Het is nu een spannende periode. Elk moment kan onze gezinsuitbreiding een feit zijn. Ik kijk erg echt enorm naar uit.

In de zomerperiode heb ik me moeten beperken tot af en toe een duurloopje van 15 minuten. En zelfs dat was pijnlijk. In september heb ik het lopen wat opgebouwd. Nu train ik terug 2 a drie keer per week in de groep van Frank en Cor. Samen met hun begeleid ik ook de atleten uit de groep. De groep bestaat uit een aantal gemotiveerde cadetten en scholieren. De tempo's doe ik meestal met hun mee. Zo forceer ik me zelf niet.

De blessure is nog niet helemaal weg. Er heeft zich bindweefsel gevormd dat de achillespees irriteert na wat wrijving. Dus trainen kan op dit moment beperkt (2 a 3 keer per week) en ook qua duur moet ik de trainingen beperken. Maar langzaam maar zeker komen we er wel weer.

Met de zwangerschap van mijn vrouw gaat alles goed. Vorige week hebben we het hartje horen kloppen. Dat maakt het allemaal weer een stapje echter. Ik kijk heel erg uit naar ons kleintje.

Op loopgebied zitten we ondertussen 4 doktersbezoeken verder. De blessure is nog niet helemaal weg maar het gaat de goede kant uit. Vanavond moet ik weer naar de dokter voor voorlopig de laatste injecties denk ik. Ik hoop over twee weken weer wat te mogen lopen, al zal dat heel voorzichtig zijn.

De opbouw zal heel rustig verlopen zonder enige doelstelling voor 2010 op loopgebied.

Op dit moment zit ik ook zonder trainer. Maar daar wordt een oplossing voor gezocht.

Binnenkort meer nieuws ...

Maar het is niet op loopgebied.

Mijn vrouw en ik verwachten eind november een vervroegd sinterklaascadeau. Ik word dus papa!!!

JJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJJ

Op loopgebied is het knudde. De ontsteking is nog steeds niet weg en zelfs erger geworden. Sinds vorige week heb ik mijn eerste injecties met traumeel gekregen. Deze gaan een aantal keer herhaald moeten worden. Ondertussen mag ik dus weer 6 weken niet lopen.  

De laatste maanden is de achillespeesblessure nooit helemaal weg geweest. Vaak kon ik niet de hele training afwerken of kon ik maar enkele keren per week gaan lopen.

Nadat ik vorige week opnieuw veel last had en de achillespees weer serieus ontstoken was dat zelfs gewoon stappen pijn deed, heb ik beslist om opnieuw rust in te lassen en het lopen maar even te laten. Gisteren heb ik een echografie gehad die aantoonde dat de pees inderdaad verdikt was. Gelukkig was er van verkalking of zo geen sprake.

Ondertussen ben ik al een paar keer wat gaan fietsen en blijf ik oefeningen doen. Binnenkort een afspraak bij de sportarts om te zien wat de oorzaak is van die terugkomende ontsteking.

Van het zomerseizoen zal dus niet veel in huis gaan komen denk ik. We zien wel.

Vorige week heb ik 4 trainingen kunnen afwerken. Maandag en woensdag met Leo wat langere tempo’s gedaan en vrijdag en zondag een duurloopje. De omvang van deze trainingen was nog beperkt aangezien ik nog wat last had van mijn achillespees. Gisteren heb ik met Leo, Niky en Elli 5 keer 4 minuten tempo gedaan. De eerste ging goed in de tred van Leo. Bij de tweede vloog ik er iets te enthousiast in. Ik denk dat dit enthousiasme wel eigen is aan 800 meter lopers. Dit moest ik wat bekopen tijdens de derde en de vierde herhaling. De 5^de ging weer redelijk. Leo liep gisteren super op training en lijkt klaar te zijn voor zijn BK veldlopen van aanstaande zondag.

Ik merk ondertussen dat ik terug wat ritme begin op te pikken. Vorige week heb ik voor het eerst sinds 2 jaar weer 4 keer per week getraind. Dit gaat verder opgebouwd worden. Ik hoop zo binnen een paar maanden toch weer een goede 800 meter tijd neer te zetten. Er is nog veel werk aan de winkel maar ik moet het voorzichtig opbouwen en goed opletten in welke mate ik de achillespees belast.

Een verslagje van de wedstrijd:

De voornaamste tegenstander was de storm Xynthia die zware stormwinden veroorzaakte, zeker gezien het feit dat de veldloop in Rekem in open veld plaats vindt.

Tijdens de opwarming begon het ook nog te regenen wat in combinatie met de harde wind bij verschillende mensen verschijnselen van onderkoeling veroorzaakte.

Over mijn wedstrijd kan ik vrij kort zijn. Ik was rustig gestart en kon redelijk mee. Maar op de oneffen stukken die volgden, merkte ik dat mijn achillespees daar niet tegen bestand was. Ik heb toch nog drie rondes van de vijf afgelegd waarna ik besliste te stoppen. Achteraf gezien was ik best eerder gestopt want ik heb toch lichte pijn aan de pees.

Gisteren heb ik met de groep een duurloopje gedaan en daarna nog enkele oefeningen voor de buik- en rugspieren.

Respect voor de medewerkers en juryleden die in het zware weer hun werk voortreffelijk deden.

We zijn weer bijna eind Februari. De achillespees heeft de gehele maand januari roet in het eten gegooid. Omdat ik er veel last van had, heb ik 2 weken gerust en ben ik op aanraden van de kinesist begonnen met excentrische training toe te passen. http://www.netfysio.nl/artikelen/sportblessures/achillespeesontsteking.php).  

Half Februari heb ik de trainingen dan weer voorzichtig hervat. Sinds zondag kan ik weer bijna pijnvrij trainen, al last ik na elke training toch een rustdag in aangezien ik toch telkens een lichte reactie heb aan de pees. Gisteren stond er ook weer een korte pistetraining op het programma en het ging verbazend goed met onder andere een 600 in 1.36. Al moet ik toegeven dat dit meer aan mijn basissnelheid ligt dan aan andere factoren. Op vlak van de conditie en weerstand heb ik nog een hele grote inhaalslag te maken.

Zondag is ook de veldloop van ATLA. Aangezien het voor de eigen club is, zal ik waarschijnlijk aan de start staan, weliswaar zonder enige verwachtingen. Ik vat het eerder op als een vlotte duurloop. Op spikes lopen is ook uitgesloten voor de achillespees dus ik ga vertrouwen op mijn gewone trail loopschoenen.

Op professioneel gebied gaat alles goed. Ik voel me goed bij mijn nieuwe werkgever en genoeg uitdagingen. Ook het korter bij huis werken is een echte verademing.

Maandag volgt waarschijnlijk een verslagje van de veldloop.

Na lange tijd toch nog maar eens een update. Ondertussen zijn we weer een paar maanden verder. Qua lopen is er niet zoveel veranderd in de tussentijd. Het pendelen tussen Lanaken en Brussel was op zich veel tijdsverspilling. Ook de combinatie met lopen daarbij was niet ideaal.

Een tijdje geleden deed zich de kans voor om wat korter bij huis te gaan werken. De jobinhoud en sfeer die mijn nieuwe werkgever uitstraalde, deed me kiezen om ontslag te nemen bij Logica waar ik toch een hele tijd met veel plezier heb gewerkt. Deze week ben ik begonnen bij Waterschapsbedrijf Limburg en het bevalt uitstekend. Ik heb leuke collega’s, een mooie werkplek en werd goed onthaald.

Qua lopen heb ik sinds mijn laatste bericht op mijn weblog niet veel speciaals gedaan. Ik probeerde regelmatig te trainen maar dat lukte niet altijd. Ook heb ik nog regelmatig na iets zwaardere trainingen last van mijn achillespees. Afgelopen zondag heb ik nog een duurloopje gedaan in de sneeuw, maandag 4 keer 3 minuten tempo en gisteren wat stabiliteitsoefeningen. Vanavond staat er een pistetraining op het programma als de piste een beetje beloopbaar is tenminste.

Wedstrijden gaan we nog maar even achterwege laten.

Kurt vond dat ik weer eens iets op mijn blog moest zetten. Het is inderdaad weer even geleden. Bij deze een update:

De aflossingskampioenschappen werden een ramp. Na 200 meter al vele pijn aan de achillespees waardoor ik geen tempo kon lopen. Ik heb de 800 wel uitgelopen maar het deed veel pijn. De dagen na de wedtrsijd weer maar rust genomen en bij de kiné gepasseerd. Die vond de reden van de onsteking aan de pees. Mijn rug stond niet volledig recht waardoor ik op een andere manier mijn rechtervoet plaatste.

De laatste twee a drie weken ben ik dus weer begonnen met iets meer regelmaat (4 keer per week) te trainen en de achillespees liet dit ook toe al pak ik nog steeds na elke looptraining een dag rust. De trainingen bestaan vooral uit duurloopjes.

Afgelopen weekend stonden we met een ploeg aan de start van de mergelland marathon. Over het prachtige Nederlands Limburgse golvend heuvelland werden er wedstrijden georganiseerd over 5, 10, 25 en 42 Km. Ook werd er een aflossingsmarathon gelopen door (bedrijven)teams van telkens 5 personen.
Onder naam van de plaatselijke Café De Keizer stond ik aan de start samen met Leo Van Houten, Niky Claessens, Maarten Vandeweyer en Cedric Hauben. Na 2h30 liep slotloper Maarten als eerste over de meet. Veel dank aan Daisy die ons begeleidde met de fiets en aan Guido en Jos van Café De Keizer.

Op dit moment gaat alles zijn gangetje. Het lopen moet ik voorlopig voorzichtig aanpakken. Na een paar weken iets zwaarder trainen, heb ik in juli weer last gekregen van mij achillespees. Dus maar weer even een beetje rust ingelast. De laatste twee weken ben ik weer wat duurloopjes aan het doen. Geregeld moet ik 1 a 2 dagen rust inlassen. Traditiegetrouw doe ik wel mee aan de aflossingskampioenschappen. ATLA is altijd met enorm veel ploegen aanwezig en dat maakt het enorm gezellig.

In september staan er enkele stratenlopen op het programma. De bedoeling is om de komende weken de kilometers een beetje op te drijven zodat ik dit jaar misschien ook weer enkele crossen kan meepikken. Voor de rest wordt de tijd gevuld met wat klussen in en rondom het huis.

Eind juni hebben we onze laatste spulletjes verhuisd naar Lanaken. De dagen daarna stonden in het teken van de voorbereiding van onze trouw. Het kostuum werd opgehaald, de speech en trouwgeloften moesten geschreven worden, …

4 juli werd een geweldige dag. Marijke zag er prachtig uit en ook het weer zat mee. Samen met onze families en vrienden beleefden we de dag van ons leven.

De dagen na de trouw was het een beetje bekomen van alles, slaap inhalen en ook terug wat trainen. We zijn een paar dagen naar Barcelona geweest. Afgelopen week kon onze nieuwe sofa en Tv-meubel opgehaald worden. En we hebben er een nieuwe bewoner bij, een klein katje genaamd Tinus.

Helaas is het vanaf vandaag weer werken geblazen.

Weer even een update: De grote dag komt eraan. Volgende week (4 juli) stap ik in het huwelijksbootje. Het aftellen is begonnen.

Vanaf vanavond wonen we ook definitief in Lanaken. De laatste weken zijn we telkens druk bezig geweest met spullen te verhuizen met veel dank aan onze familie en vrienden.

Qua lopen is er weinig activiteit geweest door tijdsgebrek. Ook de ontstoken teen helpt niet echt. Na de trouw ga ik weer flink aan de conditie werken zodat ik in de winter weer wat crossen kan gaan meedoen. Het zomerseizoen gaat aan mij voorbij. Ik heb niks te zoeken op de piste de komende maanden behalve misschien ergens wat haaswerk of een kleine wedstrijd voor de fun.

Maar ik heb veel zin om weer te gaan trainen en er volgend jaar weer te staan.

Grtz,

Ralf

De laatste update is weer van een tijdje geleden. Ondertussen heb ik weer last gekregen van een voetblessure. Een duurloopje lukt nog wel maar meer is niet mogelijk.

Voor het lopen is er op dit moment ook bijna geen tijd omwille van andere prioriteiten (ons huis en de voorbereidingen van de trouw) en natuurlijk blijft het op het werk ook enorm druk. Dit jaar gaat het pisteseizoen dus wat aan mij voorbij. Misschien dat er na de verhuis in juni en na de trouw weer wat meer getraind kan worden. Het feit dat we terug in Lanaken gaan wonen en dat ik daardoor weer meer met de trainingsgroep van ATLA kan mee gaan, gaat natuurlijk ook een extra motivatie geven om het lopen in juli weer op te pakken.

Ondertussen zijn we weer een paar weken verder. Op weekdagen is het af en toe moeilijk om te trainen maar in de weekenden kan er goed getraind worden. Het gaat ondertussen al wat beter en ik kan ook weer wat tempoloopjes doen. Deze week staat er ook de eerste pistetraining op het menu. Het is ondertussen een half jaar geleden dat ik nog eens op de piste heb getraind. Ik ben benieuwd ...

Na een lange stilte op deze blog weer even een update. Ik ben sinds een paar weken weer wat lopen. In het begin heel voorzichtig op de Finse piste in Leuven en naderhand ook weer in het bos van Heverlee. Twee dagen achter elkaar gaat nog niet aangezien de achillespees toch telkens gevoelig is na de training. Ik heb veel conditie verloren en het zal wel weer heel wat tijd kosten voor ik weer op niveau ben.

Ik ga nog geen voorspellingen maken over wanneer ik weer op de piste zal verschijnen. Veel zal afhangen van hoe snel ik weer mijn tempotrainingen en zo kan hervatten.

Op dit moment zijn er ook enkele andere prioriteiten. We hebben een huis gekocht (meer nieuws volgt) en de voorbereidingen van onze trouw zijn in volle gang. Hier kruipt dus ook wel wat werk in. 

Ook op het werk blijft het telkens druk en dat zal de komende maanden zeker niet minder worden.

Al weer een tijdje niets gepost. Alles gaat goed, behalve op loopgebied. Ik was weer terug mijn trainingen aan het opbouwen maar een achillespeesontsteking gooit roet in het eten. Het zal dus wel weer een paar weken rust worden. Ondertussen hou ik me wel bezig met wat fietsen en krachttraining. Het zit op loopgebied niet echt mee maar toch wil ik volgende zomer een redelijke tijd (1.55) lopen op de 800 meter.

De maand september was er één om snel te vergeten op loopgebied. Ik kampte met vermoeidheid, een hogere hartslag dan normaal bij dezelfde inspanningen. Zelfs bij een rustige reeks 400’en ging de hartslag boven de 180. Ik heb daarna de trainingen beperkt gehouden om zo de nodige rust in te bouwen. Zelfs bij de Maasrun voor mijn eigen club hield ik het bij een rustige 10 km tegen 40 min. Deze week heb ik voor het eerst weer wat stukken tegen hogere tempo’s gelopen en het voelde dit keer weer goed. Ik hoop nu weer het goede ritme te pakken kunnen krijgen. Het eerste mikpunt zal het PK indoor zijn in januari.

Woensdagavond liep trainingsmaat Maarten Vandeweyer naar een mooie 51.26, meteen een nieuw Clubrecord. Ook een verrassing was van Vincent Michiels(1ste jaars scholier) die 52.23 op de 400m liet noteren.

Zelf heb ik deze week weinig gelopen. Maandag had ik nog wat last van vermoeide benen. Dinsdag heb ik een duurloop gedaan en woensdag wat kracht- en stabilisatie oefeningen. Het zal zondag wel afzien worden tijdens die 800 meter maar ik heb er wel zin in.

Afgelopen week was het weer een drukke week op het werk. Toch heb ik enkele trainingen kunnen afwerken. Gisteren stond er nog eens een pistetraining gepland. Ik wou toch nog graag even kijken hoe met de snelheid gesteld stond. Helaas voelde ik me al sinds ik opstond wat slap en dit gevoel bleef ik ook houden tijdens de training. Ik heb een aantal keer 100 meter progressief gelopen (5 keer) gelopen tegen 14. Daarna een 300 tegen 42 en een 200 in 27. De tijden vallen nog mee, maar echt vlot ging het niet. Ik hoop dat wat meer nachtrust zal helpen om de vermoeidheid eruit te krijgen. Zondag start ik op een 800 in Maastricht. Zoals ik al eerder zei, tijd is van geen belang.

Vorig weekend stond een halve marathon gepland. U hoort het goed, een volle 21km. Het was bedoeld als eenmalige uitstap dit seizoen. Een vriend vroeg of ik interesse had om mee te doen. Aangezien ik een groot deel van mijn trainingen heb gespendeerd aan duurlopen (omwille van  verschillende blessures), kwam het nog niet eens zo slecht uit. Het zou toch ook niet meer lukken om nog een goede 800 meter tijd dit seizoen. Daarom besloot ik om idd te starten.  

Ik liep niet met het idee om een supertijd te lopen maar gewoon als een soort lange duurloop. Helaas waren de omstandigheden niet geweldig. Niet alleen het parcours was zwaar, ook was het veel te warm (28 graden). Daarom besliste ik ook om na 10 km te stoppen aangezien er binnenkort nog wedstrijden gepland staan. Normaal moet het geen probleem zijn om een redelijke halve te lopen omdat ik toch een aantal lange duurlopen gedaan heb deze zomer. 14 september loop ik normaal gezien een 800 in Maastricht om gewoon nog eens een 800 te lopen dit seizoen. Tijd is niet van belang.

Gisteren was het weer tijd voor de jaarlijkse aflossingskampioenschappen. Cor Heemskerk zorgt er telkens voor dat ATLA met veel ploegen vertegenwoordigd is, zeker aangezien het dit jaar op onze eigen piste te doen was. Zelf heb ik deelgenomen aan de 4x400 en 4x800 meter. Op de 800 zou er zware concurrentie komen van Looise dus moest ik me op de 400 toch wat sparen.

4x400: Erik en Wouter liepen allebei een goede 400 en ik kreeg als derde loper het stokje in 1^ste positie met Kristof Leemans (Looise) op een paar meter achterstand. Ik liet hem terugkomen en zelfs overnemen tegen een rustig tempo. Op 200 meter van de meet plaatste ik mijn versnelling om zo Maarten met wat voorsprong de laatste ronde in te sturen. Maarten moest het daarin opnemen tegen Thomas Verbiest. Hij paste dezelfde tactiek toe en zo wonnen we de 4x400 in een vrij langzame tijd van 3.36.

4x800: Hier was ik startloper aangezien de anderen op dit moment in betere vorm zaten als mij. Ik liep de hele tijd op kop met Pieter-Jan Cloostermans in mijn spoor. De eerste 200 was veel te traag (31), maar dat kwam doordat de souplesse ontbrak vandaag. Daarna heb ik het tempo een beetje opgetrokken en met een kleine versnelling kon ik het stokje aan Tom Salden doorgeven. Tom en Frank liepen een goede 800 maar konden de mannen vaan Looise niet afschudden. Robin moest het dan opnemen tegen Kevin Mondelaers en dit werd een uiterst tactisch duel. Het tempo lag enorm traag en zelfs de ploeg van SACN kon terugkomen. 200 meter voor het einde plaatse Kevin zijn versnelling maar Robin kon deze makkelijk pareren en overtuigend winnen.

Zelf ben ik nog redelijk content van hoe het ging. De basissnelheid is toch nog redelijk gezien het feit dat ik deze zomer zeer weinig op de piste heb getraind. De souplesse ontbrak vandaag wel tijdens de 800. Misschien loop ik zaterdag in Lanaken voor eigen publiek nog een 1500. Tijd is niet van belang want een vette zal dat zeker niet zijn.

De laatste drie weken heb ik weer regelmatig kunnen trainen. Het zijn vooral duurlopen wat ik doe want op deze manier belast ik mijn achillespezen het minste. Tijdens de vakantie in St-Moritz heb ik zelfs een aantal keer twee keer per dag een duurloop gedaan. Ik heb daar welgeteld één pistetraining gedaan. De conditie is dus weer een beetje op peil maar natuurlijk loop je daarmee geen degelijke 800. Dit seizoen gaat dat ook geen doel meer zijn. De komende weken zal ik wel weer wat meer trainingen op de piste gaan afwerken.

 Deze maand doe ik nog mee aan het PK aflossingen. Voor de rest zien we wel.

We zijn net terug van de Nacht van de Atletiek. Er was veel publiek op komen dagen en de sfeer was zoals gewoonlijk schitterend. Kim en Tia maakten hun favorieten-rol waar. Ook de andere Belgen lieten mooie prestaties noteren. Laten we hopen dat een aantal atleten nog gedelibereerd worden voor de olympische spelen. In het voorprogramma liep clubmakker Robin Eurlings een mooie 800 meter in 1.54.43. Ik denk dat hij de komende tijd nog een paar mooie sprongen vooruit kan maken.

De achilles-pees liet me dit weekend niet toe om te trainen. Ik heb het dan maar opgevuld met wat krachttrainingen. Vanaf morgen hoop ik toch weer wat te kunnen gaan duurlopen. 

Bij deze ook eens iets anders dan lopen: Op de foto's hieronder is onze poes (Milo) te zien. Hij is nu bijna één jaar bij ons en heeft het goed naar zijn zin.